Het Dordrechts Museum viert in 2025 het 400ste geboortejaar van Johan de Witt met een indrukwekkende tentoonstelling waarin topstukken uit de zeventiende-eeuwse schilderkunst centraal staan. Met meesterwerken uit binnen- en buitenlandse collecties wordt niet alleen De Witts wereld tot leven gebracht, maar ook een beeld geschetst van de tijd waarin hij leefde. Dankzij nieuw onderzoek…
Jean Deutz, Johan de Witt en het Keizerlijke kwikzilver
Het gebruik van grondstoffen als strategisch onderhandelingsmiddel vormt al eeuwenlang een hoeksteen van internationale betrekkingen. Dat was recentelijk nog te zien bij de (mogelijke) grondstoffendeal tussen de Verenigde Staten en Oekraïne. Ook in de 17e eeuw vormde de handel in grondstoffen een belangrijk geopolitiek wapen. Een voorbeeld hiervan vonden we onlangs in een brief van…
Leesvoer op reis: de boeken van de gebroeders De Witt
In de periode van 1645 tot en met 1647 maakten Johan en Cornelis de Witt een educatieve reis door Frankrijk en Engeland. In de 17e eeuw was de zogenaamde grand tour een belangrijk onderdeel van de opvoeding van jonge mannen uit de hogere kringen. Tijdens deze reis deden zij culturele kennis op, bestudeerden zij politieke…
Werken en wonen op loopafstand: de huurovereenkomst van Johan de Witt
In zijn leven heeft Johan de Witt een groot aantal verhuizingen meegemaakt. In Den Haag zijn alleen al negen woonadressen van hem bekend. Een daarvan is het huis dat ook wel bekend stond als ‘De Witte Molen’. Een huis dat vandaag de dag helaas niet meer bestaat, omdat het plaats heeft moeten maken voor het…
Elizabeth Stuart, Johan de Witt en de kunst van diplomatie
Op 1 juli 1661 liet Johan de Witt een concept-bedankbrief opstellen, vermoedelijk door een klerk, als reactie op een brief die Elizabeth Stuart, de zus van koning Karel I en tante van Karel II, hem op 14/24 juni 1661 vanuit Londen had gestuurd. Tussen De Witts bewaarde conceptbrieven bevindt zich nóg een conceptversie van deze…
Grandmaison: de vergeten informant in het spionagenetwerk van De Witt
Anna Baak, masterstudente Literary Studies: French Language and Culture aan de Universiteit Leiden, voerde in het kader van haar stage bij het Johan de Witt-project onderzoek uit naar een tot nu toe nauwelijks bestudeerde collectie Franstalige brieven. Tijdens haar werk in de archieven richtte ze zich op een correspondentie die nog niet eerder systematisch was…
Anna de Witt en de vrijage van haar nichten
Op 26 december 1670 stuurde Anna van der Burch, nicht van Johan de Witt, een brief aan Johan. Ze nodigde daarin zijn oudste dochter, de 15-jarige Anna de Witt, uit om te komen te logeren. Uit de correspondentie van Johan in de eerste week van januari 1671 weten we dat hij zijn dochter op maandag…
Prinses van Portugal in paniek
Johan de Witt ontving tijdens zijn carrière als raadpensionaris talloze verzoeken om hulp. Niet alleen van mannen uit zijn politieke of zakelijke kringen, maar ook van vrouwen – soms van eenvoudige komaf, soms van hoge adel. Een van die vrouwen was Johanna van Hanau-Münzenberg, gravin en echtgenote van Emanuel II, prins van Portugal. Op 1…
Het bedankbriefje van Agneta de Witt
Zou de 12-jarige Agneta naast haar vader gestaan hebben, toen hij deze brief op 14 januari 1671 schreef? Of was ze misschien helemaal niet in de buurt? Op het eerste oog lijkt dit namelijk ‘gewoon’ een brief van raadpensionaris Johan de Witt te zijn. Het is overduidelijk in zijn handschrift geschreven. Pas als je de…
De resident en zijn kok: een diplomatieke rel in Constantinopel
Al sinds de Tachtigjarige Oorlog bestonden er diplomatieke contacten tussen de Republiek der Verenigde Nederlanden en het Ottomaanse Rijk. Dit begon met het aantreden van Cornelius Haga als Nederlands ambassadeur te Constantinopel. Na zijn aftreden in 1639 werd de Republiek enige tijd niet officieel vertegenwoordigd in de hoofdstad van het Ottomaanse Rijk, behalve door zogenaamde…










